Wnętrze supermarketu z ekspozycjami produktów i otwartymi alejkami.

Braki magazynowe: dlaczego wyniki Retail Media wymagają kontekstu dostępności

Reklama nie jest w stanie przekształcić popytu w sprzedaż, jeśli reklamowany produkt jest niedostępny.

Osoba obok podświetlonych ekspozycji produktów na ilustracji futurystycznego sklepu.

Brzmi to jak oczywistość, jednak w raportach z kampanii często zestawia się ze sobą wyświetlenia, kliknięcia i sprzedaż, nie pokazując, czy dany produkt można było kupić w danym sklepie, kanale i o danej godzinie. W rezultacie skuteczne media mogą wyglądać na mało skuteczne, słabe media na wydajne, a zastępowalność produktów może być mylnie interpretowana jako wzrost popularności marki.

Kwestia dostępności ma znaczenie w dwóch kontekstach: kwalifikowalności do kampanii przed jej realizacją oraz kontekście pomiaru po jej zakończeniu.

Dostępność nie jest polem o wartości zero-jedynkowej

Określenie „W magazynie” może oznaczać kilka rzeczy:

  • zasoby znajdują się gdzieś w sieci;
  • towar jest dostępny w sklepie wybranym przez klienta;
  • towar znajduje się w magazynie, ale nie nadaje się do sprzedaży;
  • produkt znajduje się na półce, ale nie został prawidłowo zarejestrowany;
  • produkt jest dostępny do zamówienia, ale nie spełnia obiecanego terminu realizacji;
  • dostępny jest produkt zastępczy, ale reklamowany wariant nie jest dostępny.

Google Merchant Center wymaga, aby dane dotyczące dostępności były zgodne z treścią strony docelowej i procesem realizacji transakcji.[1] Specyfikacja lokalnych stanów magazynowych łączy identyfikatory produktów, kody sklepów oraz informacje o dostępności na poziomie sklepu.[2] Retail Media wymagają tej samej podstawowej zasady: informacja o dostępności musi odpowiadać jednostce, w odniesieniu do której shopper może podjąć działanie.

Ogólnokrajowy znacznik „dostępny” nie wystarczy w przypadku kampanii na poziomie sklepu.

W jaki sposób braki towaru zniekształcają wyniki mediów

Tłumią one konwersję

Shopper może otrzymać komunikat, wykazać zainteresowanie, a mimo to nie dokonać zakupu, ponieważ produkt jest niedostępny. Jeśli nie podano informacji o dostępności, raport przypisuje to niepowodzenie mediom lub kreacji.

Zmieniają grupę docelową

Kampania skierowana do shopperów znajdujących się w pobliżu sklepów bez zapasów generuje wydatki na niemożliwe do zrealizowania konwersje. Emisja mediów powinna zostać wstrzymana lub przekierowana, gdy bieżąca dostępność spadnie poniżej progu określonego w regule kampanii.

Powodują one substytucję

Shoppers mogą zmienić markę, wielkość opakowania, smak, sklep lub czas zakupu. Badania dotyczące reakcji konsumentów na brak towaru na półkach wskazują, że wynik zależy od stopnia przywiązania do niedostępnego produktu oraz od stopnia trudności w wyborze alternatywy.[3]

Sprzedaż produktów zastępczych może pomóc sprzedawcy detalicznemu, ale zaszkodzić reklamowanej marce. Opóźniona sprzedaż może sprawiać wrażenie braku reakcji w krótkim oknie atrybucji.

Wpływają one na wyniki porównań sklepów

Sklepy z grupy eksperymentalnej, w których dostępność produktów jest wyższa, mogą osiągać lepsze wyniki niż sklepy z grupy kontrolnej, nawet jeśli nośnik reklamowy nie ma żadnego wpływu. Może też wystąpić sytuacja odwrotna. Przy dobieraniu sklepów i przeprowadzaniu eksperymentów należy zadbać o równowagę pod względem dostępności lub odpowiednio ją dostosować.

Mogą one zakłócać modele audiencji

Jeden ze scenariuszy ryzyka modelowego ma miejsce, gdy brak zakupu zostaje oznaczony jako wartość ujemna bez uwzględnienia cechy dostępności lub reguły cenzurowania. W takim przypadku shopper, który nie mógł dokonać zakupu z powodu braku towaru na stanie, może zostać zaklasyfikowany jako osoba o niskiej skłonności do zakupów lub jako klient, który przestał korzystać z usług, a model może zinterpretować brak dostawy jako słaby popyt.

Zniekształcają wzory koszyków

Brakujący element wpływa na to, co pojawia się w pozostałej części koszyka. Związek komplementarności może osłabnąć, relacje substytucyjne mogą gwałtownie wzrosnąć, a analiza realizacji misji może wskazać niewłaściwą lukę. Dlatego analiza wpływu koszyka oraz interpretacja oparta na podobieństwie kategorii wymagają kontroli dostępności.

Dane dotyczące dostępności potrzebne w kampanii

Minimalna użyteczna tabela łączy:

  • znacznik czasu lub określony przedział dostępności;
  • sklep lub punkt realizacji zamówień;
  • identyfikator produktu na poziomie podanym w reklamie;
  • stan dostępności do sprzedaży;
  • ilość lub poziom pewności, o ile są dostępne;
  • cena i status promocji;
  • system źródłowy i czas aktualizacji.

Dokładny zakres pól zależy od sprzedawcy. Chodzi o to, aby dostosować dostępność produktów do zasięgu kampanii i poziomu szczegółowości wyników.

Jeśli reklamy są emitowane co godzinę w podziale na sklepy i jednostki SKU, tygodniowy wskaźnik dostępności w danym regionie jest zbyt ogólny. Jeśli pomiary są przeprowadzane co tydzień w podziale na kategorie, dane o stanach magazynowych aktualizowane co sekundę mogą generować dodatkowe koszty, nie wpływając przy tym na podjętą decyzję.

Przykład z praktyki: czterotygodniowa kampania promocyjna napojów

Rozważmy hipotetyczną czterotygodniową kampanię promocyjną napojów we wszystkich 100 sklepach, z wykorzystaniem ekranów in-store oraz ekspozycji onsite.

Z raportu wynika, że w drugim tygodniu odnotowano słabszy współczynnik konwersji. Jeśli nie będzie dostępności, zespół może zmienić materiały reklamowe lub ograniczyć wydatki.

Widok „SKU sklepu” pokazuje, że opóźnienie w dostawie ograniczyło dostępność produktów przeznaczonych do sprzedaży w 28 sklepach objętych kampanią. Kupujący, którzy mieli kontakt z kampanią, wybierali konkurencyjny smak, a w niektórych przypadkach produkt innej marki. W tej ilustracji „przewidywany wzorzec konwersji” oznacza zadeklarowany wcześniej przedział prognozowany na podstawie dopasowanych tygodni poprzedzających kampanię oraz sklepów kontrolnych, a nie cel ustalony po uzyskaniu wyników.

Prawidłowe działania są inne:

  1. Należy pominąć lub oddzielnie wykazać okresy, w których promowany kod produktu był niedostępny.
  2. Należy mierzyć zastępowalność i całkowity wpływ kategorii, a nie tylko sprzedaż produktów same-SKU.
  3. Wstrzymać przyszłą emisję mediów tam, gdzie dostępność nie spełnia reguły emisji.
  4. Należy zbadać, czy kampania przyspieszyła wyczerpanie zapasów w sklepach, w których odnotowano wysoką reakcję.
  5. Nie należy traktować wyników uzyskanych w sklepach o stabilnej dostępności produktów jako reprezentatywnych dla całej sieci.

Dostępność nie może stanowić pretekstu do usuwania niewygodnych danych. Raport powinien zawierać pełne wyniki oraz analizę uwzględniającą warunki dostępności.

Reguły emisji mediów powinny działać w trybie fail-closed

Przed uruchomieniem kampanii należy określić, kiedy emisję mediów należy zatrzymać lub zmienić.

Przykłady to między innymi:

  • ukrywać numer SKU, gdy lokalna dostępność jest nieaktualna lub poniżej progu;
  • przejść na zatwierdzony produkt zastępczy lub komunikat o kategorii, gdy oryginalny produkt jest niedostępny;
  • usunąć obietnicę odbioru, gdy nie da się dotrzymać terminu realizacji;
  • ograniczyć wydatki w sklepach, w których wielokrotnie dochodziło do awarii aktualizacji stanów magazynowych;
  • zapobiegać wyświetlaniu w dynamicznych kreacjach niedostępnego zestawu lub ceny.

Reguła musi określać rozwiązanie awaryjne. Cicha emisja mediów na podstawie nieaktualnych danych o zapasach marnuje budżet i podważa zaufanie shopperów.

Jak uwzględnić dostępność w pomiarze

Wytyczne IAB/MRC kładą nacisk na przejrzystość źródeł danych, metod oraz definicji wyników.[4] Raport uwzględniający dostępność powinien zawierać:

Wskaźnik dostępności. Kwalifikujące się do sprzedaży komórki „sklep–SKU–czas” / wszystkie kwalifikujące się komórki „sklep–SKU–czas” o znanym stanie. Komórki o nieznanym stanie należy wykazać oddzielnie, zamiast traktować je jako dostępne. Należy określić, czy komórki są ważone równomiernie, czy według planowanego potencjału.

Media wyemitowane podczas dostępności. Rzeczywiste wyświetlenia dostarczone w kwalifikujących się komórkach, w których produkt nadawał się do sprzedaży / wszystkie rzeczywiste wyświetlenia dostarczone w kwalifikujących się komórkach. Wersję opartą na planowanej emisji można pokazać oddzielnie, ale nie powinna zastępować rzeczywistej emisji.

Utracona lub wstrzymana emisja. Media niewyemitowane, ponieważ produkt nie spełnił reguły.

Konwersja mierzona pod warunkiem dostępności. Przydatne w diagnostyce, ale nie zastępuje pełnych wyników kampanii.

Zastąpienie. Wpływ wariantów tej samej marki, konkurencji, kategorii oraz sprzedawcy detalicznego, o ile można je zmierzyć.

Wyczerpanie. Czy reakcja kupujących na kampanię zwiększyła prawdopodobieństwo wystąpienia późniejszego braku towaru na półkach.

Inkrementalność. Efekt między grupą eksperymentalną a kontrolną, z dostępnością uwzględnioną zgodnie z wcześniej określonym schematem badania i estymandą.

Dostępność może zostać uwzględniona w analizie na cztery różne sposoby. Dostępność przed zastosowaniem interwencji wpływa na równowagę i kwalifikowalność. Dostępność zmieniająca się w czasie pozwala określić, czy shopper mógł podjąć działanie w momencie ekspozycji. Wyczerpanie zapasów spowodowane kampanią stanowi część ścieżki interwencji. Wykluczenia po uzyskaniu wyników opierają się na czynniku, który mógł ulec zmianie w wyniku interwencji, co może powodować błąd selekcji.[5]

Nie należy po prostu usuwać sklepów, w których wystąpił brak towaru, po zapoznaniu się z wynikiem. Najpierw należy zdefiniować estymand. Estymacja typu „intention-to-treat” bada, co wydarzyło się w ramach przypisanej kampanii, z uwzględnieniem awarii operacyjnych i wyczerpania zapasów. Oddzielnie oznaczona analiza warunkowana dostępnością bada, co wydarzyło się w okresach, w których produkty były dostępne w sprzedaży, ale nie zastępuje pełnego wyniku. Obie analizy należy zdefiniować z góry, przedstawić analizy wrażliwości i powiązać metodę z szerszym schematem grup holdout i pomiaru inkrementalności.

Obowiązki w poszczególnych zespołach

Media uwzględniające dostępność wymagają wspólnej własności.

Zespół detalisty ds. zapasów utrzymuje sygnał operacyjny. Platforma Retail Media obsługuje wstrzymywanie emisji i rejestrowanie danych. Marka lub dostawca zarządza zobowiązaniami dotyczącymi uzupełniania zapasów, jeśli ma to zastosowanie. Zespół pomiarowy definiuje regułę analizy. Lider kampanii decyduje, co się dzieje, gdy produkt nie może uzasadnić wydatków. Zaobserwowane ścieżki lub dane o ruchu w strefie mogą wyjaśnić, czy shopperzy dotarli do odpowiedniej strefy, natomiast pomiar closed-loop rozdziela emisję, reakcję, wyniki przypisane i inkrementalność.

Typowe błędy

Traktowanie dystrybucji jako dostępności. Numer SKU przypisany do danego sklepu może nadal nie występować w asortymencie.

Wykorzystanie dzisiejszych stanów magazynowych do analizy wczorajszej ekspozycji na media. Dane pomiarowe muszą uwzględniać historyczną dostępność dostosowaną do czasu emisji.

Traktowanie wszystkich braków magazynowych jako zewnętrznych. Skuteczne działania medialne mogą przyspieszyć wyczerpywanie się zasobów.

Usuwanie okresów braku zapasów po otrzymaniu wyników. Wykluczenie to może spowodować błąd selekcji.

Pomijając podstawienie. Shoppers mogą zdecydować się na zakup innego wariantu lub marki, zamiast rezygnować z tej kategorii.

Wyświetlanie treści multimedialnych na podstawie nieaktualnych danych. Strumień danych o niejasnej aktualności nie stanowi wiarygodnego kryterium kwalifikacji.

Lista kontrolna dla nabywców

Przed zatwierdzeniem planu lub sprawozdania należy zadać następujące pytania:

  • Co w praktyce oznacza określenie „dostępny”?
  • Czy sygnał jest dopasowany do sklepu, numeru SKU, kanału i czasu?
  • Jak aktualny jest sygnał i co się dzieje, gdy dane stają się nieaktualne?
  • Czy emisja mediów jest wstrzymywana lub zmieniana, gdy produkt jest niedostępny?
  • Czy projekt rezerwowy został zatwierdzony?
  • W jaki sposób mierzy się zamiany produktów i opóźnione zakupy?
  • Czy to same media mogły spowodować wyczerpanie zasobów?
  • Czy metoda dostępności została zdefiniowana przed uzyskaniem wyników?
  • Czy wyświetlane są zarówno wyniki pełne, jak i wyniki uzależnione od dostępności?
  • Kto jest odpowiedzialny za podjęcie działań naprawczych?

Najczęściej zadawane pytania

Czy wyświetlenia w okresie braku towaru w magazynie powinny zostać wykluczone z raportów?

Nie automatycznie. Należy wykazać je jako wyemitowane media i ujawnić problem z dostępnością. Każde wyłączenie z analizy skuteczności powinno wynikać z wcześniej zdefiniowanej metody.

Czy brak towaru na stanie zawsze oznacza utratę sprzedaży?

Nie. Shoppers mogą dokonać zamiany, odłożyć zakup na później, zmienić kanał lub opuścić sklep. Wynik zależy od zaangażowania i dostępnych alternatyw.

Czy media mogą powodować braki towaru?

Tak. Udana kampania może spowodować wzrost popytu wykraczający poza poziom uzupełnienia zapasów. Ten efekt operacyjny stanowi część wyniku.

Jaki poziom dostępności powinien powodować wyłączenie?

Sprzedawca powinien ustalić zasadę opartą na jakości danych, przewidywanym popycie, zobowiązaniu dotyczącym realizacji zamówień oraz ryzyku związanym z kampanią. Nie ma jednej uniwersalnej wartości progowej.

Kto powinien odpowiadać za wskaźnik dostępności w raporcie dotyczącym Retail Media?

Zespół pomiarowy powinien to raportować, ale właściciele zapasów, platformy i kampanii muszą uzgodnić źródło, regułę emisji mediów i reakcję.

Podsumowując

Dostępność jest zarówno kryterium kwalifikującym w mediach, jak i zmienną pomiarową.

Dopasuj dostępność do sklepu, produktu, kanału i czasu ekspozycji. Wstrzymaj emisję mediów, gdy shopper nie może podjąć działania. Raportuj substytucję i wyczerpanie zapasów. Zachowaj widoczność pełnego wyniku kampanii i z góry określ, jak dostępność wchodzi do analizy przyczynowej.

Bez tego kontekstu dane dotyczące sprzedaży nie pozwalają zespołowi stwierdzić, czy zawiodły działania medialne, czy wystąpiły problemy z dostawą, czy też shoppers po prostu wybrali inną ścieżkę zakupową.

Źródła

[1] Google Merchant Center, Atrybut dostępności.

[2] Google Merchant Center, Specyfikacja danych dotyczących lokalnych zapasów.

[3] Gavan J. Fitzsimons, Reakcja konsumentów na brak towaru w sklepach.

[4] IAB i Media Rating Council, Wytyczne dotyczące pomiaru skuteczności reklam w Retail Media.

[5] Hernán i Robins, Wnioskowanie przyczynowo-skutkowe: „A co, gdyby…”, wytyczne dotyczące zmiennych po interwencji eksperymentalnej oraz błędu selekcji.

Chcesz zobaczyć, jak to działa w praktyce?

Footprints AI pomaga markom i detalistom mierzyć to, co naprawdę ma znaczenie. Zobacz nasze historie sukcesu klientów lub skontaktuj się z nami, aby porozmawiać o strategii Retail Media.

More Stories

By clicking “Accept All”, you agree to the storing of cookies on your device to enhance site navigation, analyze site usage, and assist in our marketing efforts. View our Privacy Policy for more information.
Thank you! Your submission has been received!
Oops! Something went wrong while submitting the form.